Αγίας Σοφίας 18, Θεσσαλονίκη
09:00 - 21:00
English Flag
Bulgarian Flag
Close

Μήνυμα του ιατρού Παναγιώτη Αυτζόγλου

Αγαπητοί γονείς,
Στις μέρες μας, όλο και περισσότεροι γονείς αναζητούν πληροφορίες σχετικές με την υγεία του παιδιού τους.
Προσοχή! Στο διαδίκτυο είναι βέβαιο ότι θα βρείτε άπειρες τέτοιες πληροφορίες. Είναι όμως περισσότερο από βέβαιο ότι:
Δεν θα βρείτε τί έχει το ΔΙΚΟ ΣΑΣ παιδί και ποια ΘΕΡΑΠΕΙΑ χρειάζεται.
Χρειάζεστε τον γιατρό που εμπιστεύεστε. Αυτός θα εξατομικεύσει για το παιδί σας τις πληροφορίες που θα βρείτε. Αυτός θα σας δώσει τον «μίτο της Αριάδνης» για να βγείτε ωφελημένοι, απαλλαγμένοι από ανακρίβειες και περιττές πληροφορίες.

Υποσπαδίας

Περισσότερα

Κρυψορχία

Περισσότερα

Σκαφοειδές στέρνο

Περισσότερα

Παιδικές κήλες

Περισσότερα

Αποκατάσταση επιπλοκών
επεμβάσεων υποσπαδία

Περισσότερα

Στένωση πυελοουρητηρικής συμβολής – παλινδρόμηση

Περισσότερα

Στένωση κυστεοουρητηρικής συμβολής –παλινδρόμηση

Περισσότερα

Ορθοπρωκτικές ανωμαλίες – ατρησία πρωκτού

Περισσότερα

Ανοιχτή ή λαπαροσκοπική μέθοδος για τα παιδιά; 

Το δίλημμα που κρύβει αυτή η φράση είναι ψευδές και παραπλανητικό.
Η απάντησή μου είναι: «Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική στα παιδιά».
Δεν είναι συνώνυμη ούτε με την ανοιχτή, ούτε με την λαπαροσκοπική.

Είναι η χειρουργική που εξασφαλίζει στα παιδιά πλήρη ίαση με γρήγορη ανάρρωση σε όσο γίνεται βραχύ χρονικό διάστημα…
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aντιμετώπιση του Υποσπαδία

Φίμωση

Eπέμβαση για σκαφοειδές στέρνο

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ

Πότε απευθυνόμαστε στον παιδοχειρουργό;

Το παιδί δεν είναι η μικρογραφία ενός ενήλικα. Έχει ιδιαιτερότητες. Παθήσεις σχεδόν αποκλειστικές. Προβλήματα ξεχωριστά. Για το λόγο αυτό, δημιουργήθηκε μια ολόκληρη ειδικότητα: Η ΠΑΙΔΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ. Ακριβώς για να ασχοληθεί με τις ηλικίες από 0-16 χρόνων. Στην πορεία προέκυψαν επιπλέον εξειδικεύσεις της ειδικότητας αυτής.

Ζητούμε την βοήθεια του Παιδοχειρουργού για συγγενείς και επίκτητες παθήσεις που αφορούν στις ηλικίες 0-16. Σε αυτές δεν περιλαμβάνονται παθήσεις που αφορούν τον νευροχειρουργό, τον ωτορινολαρυγγολόγο, τον θωρακοχειρουργό – καρδιοχειρουργό και τον οφθαλμίατρο. Όλες οι άλλες εμπίπτουν στην ειδικότητα του Παιδοχειρουργού.

Τι εννοούμε όταν λέμε ότι ένα παιδί πάσχει από συγγενή πάθηση;

Συγγενής πάθηση είναι η πάθηση με την οποία γεννιέται ένα παιδί. Αναγνωρίζεται αμέσως μετά τη γέννηση, στις δύο πρώτες εξετάσεις του νεογέννητου ή στους επόμενους μήνες της ζωής. Για παράδειγμα, η ατελής κάθοδος του όρχη (κρυψορχία), η βουβωνοκήλη, η υδροκήλη, η ομφαλοκήλη, είναι παθήσεις συγγενείς.

Πώς θα καταλάβουμε αν το παιδί μας έχει συγγενή πάθηση;

Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Στα χρόνια που πέρασαν, έχει δημιουργηθεί ένας διαγνωστικός ηθμός, με άλλα λόγια ένα διαγνωστικό «κόσκινο» στο οποίο «σταματούν», δηλαδή διαγιγνώσκονται οι παθήσεις αυτές.

Τον διαγνωστικό ηθμό σχηματίζουν:

Α. τα προγεννητικά υπερηχογραφήματα του εμβρύου. Θέτουν την υπόνοια ή και τη διάγνωση για υποκείμενη συγγενή πάθηση

Β. Οι κλινικές εξετάσεις του νεογέννητου μέσα στο Μαιευτήριο

Γ. Η λήψη σταγόνων αίματος από την πατούσα του νεογνού για διερεύνηση συγκεκριμένων παθήσεων ( έλλειψη G-G- PD, υποθυρεοειδισμός κ.α)

Δ. Οι διαδοχικές εξετάσεις του νεογέννητου ανά μήνα από τον παιδίατρο οι οποίες θα ακολουθήσουν.

Ποιες είναι οι πιο συχνές συγγενείς παθήσεις;

Α. Οι διάφορες κήλες ( βουβωνοκήλη – υδροκήλη – ομφαλοκήλη).

Β. Η ατελής κάθοδος του όρχη, δηλαδή η κρυψορχία, η πυλεοουρητηρική στένωση

Γ. Οι παθήσεις του ουροποιητικού (στένωση πυελο- ουρητηρικής συμβολής, στένωση κυστεο-ουρητηρικής συμβολής), κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση, βαλβίδες οπίσθιας ουρήθρας).

Δ. Οι παθήσεις των γεννητικών οργάνων (υποσπαδίας, επισπαδίας, γωνιώδη κάμψη πέους).

Ε. Η πυλωρική στένωση και ένας κατάλογος από άλλες παθήσεις ίσως λιγότερο συχνές.

Τελικά είναι πολλές οι συγγενείς παθήσεις όπως φαίνεται από τα παραπάνω;

Ναι έτσι είναι και αυτό έχει κάποια προέκταση την οποία πρέπει να την τονίσουμε. Οι συγγενείς παθήσεις ως προϋπάρχουσες, συνήθως δεν καλύπτοντες από τις ασφαλιστικές εταιρείες στα συμβόλαιά τους. Οι γονείς που θέλουν να κάνουν ένα συμβόλαιο σε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, αυτό πρέπει να το γνωρίζουν και να το ρωτούν στον ασφαλιστή. Να ζητούν λεπτομέρειες και διευκρινήσεις για τις παθήσεις τις οποίες καλύπτει το συμβόλαιο.

Ισχύει ότι νεογέννητα που χειρουργήθηκαν αμέσως για πολύ σοβαρές παθήσεις δεν είχαν όλες καλή έκβαση;

Είναι αλήθεια. Υπάρχουν και άλλες πολύ σοβαρότερες συγγενείς παθήσεις, ευτυχώς πιο σπάνιες. Αυτές χρειάζονται επείγουσα ή άμεση χειρουργική επέμβαση για να αποκατασταθούν. Οι χειρουργικές αυτές επεμβάσεις μερικές φορές είναι αρκετά δύσκολες. Η μετεγχειρητική νοσηλεία είναι μακρά, δύσκολη, με επιπλοκές και απαιτεί Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών ( ΜΕΝΝ). Η έκβασή τους μερικές φορές δεν είναι τόσο καλή όσο θα θέλαμε. Όμως και αυτές οι παθήσεις αντιμετωπίζονται.

Η συγγενής διαφραγματοκήλη, η ατρησία του οισοφάγου, οι ατρησίες του 12δακτύλου και του εντέρου, ο ειλεός από μηκώνιο, ο εξόμφαλος και η γαστρόσχιση, το συγγενές μεγάκολο και άλλες, ανήκουν σ αυτή την κατηγορία των παθήσεων.

Τι κάνετε στις παθήσεις των νεογέννητων που πρέπει να χειρουργηθούν;

Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση και συνήθως μόνιμο θέμα στις επιστημονικές συναντήσεις των παιδοχειρουργών. Επιγραμματικά μπορούμε να πούμε τα παρακάτω:

  • Συλλέγουμε τις διαγνωστικές πληροφορίες από τους προγεννητικούς ελέγχους και αξιολογούμε την σοβαρότητα της πάθησης.
  • Προγραμματίζουμε τον τοκετό (φυσιολογικό ή καισαρική) σε οργανωμένο Νοσηλευτικό Κέντρο που διαθέτει Μονάδα Εντατικής Νεογνών, παρουσία Νεογνολόγου και ενίοτε και Παιδοχειρουργού.
  • Μεταφορά του νεογέννητου στη ΜΕΝΝ για υποστήριξη των ζωτικών του λειτουργιών και ολοκλήρωση του διαγνωστικού ελέγχου.
  • Επιβεβαίωση της τελικής διάγνωσης και διευκρίνηση αν συνυπάρχουν άλλες συνοδές ανωμαλίες.
  • Χειρουργική αποκατάσταση σε μία ή περισσότερε από μία επεμβάσεις.
  • Επάνοδο του νεογνού στη ΜΕΝΝ για τη μετεγχειρητική νοσηλεία.

Είναι μία μάχη. Γνωρίζουμε καλά τον αντίπαλο δηλαδή, τη συγγενή πάθηση. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, το νεογέννητο και η Παιδοχειρουργική, νικούν!

Ποιες άλλες παθήσεις, εκτός από τις συγγενείς, μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί;

Στην Παιδοχειρουργική , υπάρχει και αυτή η μεγάλη κατηγορία. Σε αυτή την κατηγορία, κατατάσσουμε για παράδειγμα, τις επείγουσες χειρουργικές παθήσεις της κοιλιάς: Εγκολεασμός, οξεία σκωληκοειδίτιδα, μεκέλειος απόφυση του λεπτού εντέρου με φλεγμονή, αιμορραγίες από το πεπτικό, κ.α.

Δεν μπορούμε να εξαιρέσουμε από την κατηγορία τους όγκους που μπορεί να εμφανιστούν επίσης στη βρεφική και παιδική ηλικία (νεφροβλάστωμα, νευροβλάστωμα, τα διάφορα σαρκώματα κ.α.)

Και τέλος, να μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά μεγαλώνοντας, παίζοντας, εξερευνώντας το περιβάλλον, είναι δυνατόν να υποστούν ατυχήματα και κακώσεις σε διάφορα μέρη του σώματός τους. Και σε αυτή την περίπτωση ο κατάλληλος γιατρός για όλα αυτά είναι ο Παιδοχειρουργός.

Είναι όλοι οι Παιδοχειρουργοί «κατάλληλοι» για να αντιμετωπίσουν όσα αναφέρατε;

Στο πλαίσιο της εκπαίδευσής του ο Παιδοχειρουργός εκπαιδεύεται συνολικά για το περιεχόμενο αυτής της ειδικότητας. Ωστόσο, υπάρχουν κατηγορίες παθήσεων στις οποίες ο παιδοχειρουργός πρέπει να έχει μία επιπλέον εξειδίκευση και ένα ειδικότερο επιστημονικό ενδιαφέρον. Για παράδειγμα η Παιδοουρολογία. Η χειρουργική αποκατάσταση του υποσπαδία ή παθήσεων του ουροποιητικού, απαιτούν εξειδίκευση. Επίσης εξειδίκευση απαιτεί η Παιδοχειρουργική Ογκολογία.

Μας φοβίζουν η αναισθησία και γενικά τα θέματα ασφάλειας της εγχείρησης. Τι λέτε;

Έχετε δίκαιο. Όλοι οι γονείς έχουν το ίδιο συναίσθημα. Όλοι ανησυχούν και όλοι προτάσσουν ως μεγαλύτερο κίνδυνο την αναισθησία. Στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι έτσι. Κίνδυνος υπάρχει παντού και σε κάθε εργασία, ενασχόληση, δραστηριότητα του ανθρώπου. Στη Χειρουργική όμως, έχουμε τη δυνατότητα παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα, κάνοντας τις απαραίτητες εξετάσεις και επιτελώντας την επέμβαση σε ένα οργανωμένο χειρουργείο, να «κλειδώσουμε» έξω από τη πόρτα όλους τους μέχρι τώρα γνωστούς κινδύνους που μπορεί να συνοδεύουν μια χειρουργική επέμβαση. Με πιο απλά λόγια, η οδήγηση στο αυτοκίνητο, είναι πολλαπλασίως πιο επικίνδυνη από μία χειρουργική επέμβαση.

Επιλέγετε τον γιατρό της εμπιστοσύνης σας και προχωρείτε στην επέμβαση που πρέπει να κάνετε. Ο Παιδοχειρουργός και ο Αναισθησιολόγος θα κάνουν ό,τι χρειάζεται ώστε να μείνουν όλοι οι κίνδυνοι μακριά από το παιδί σας.

ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΗΛΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ

Τι εννοούμε όταν λέμε ότι ένα παιδί έχει κήλη;

Με πάρα πολύ απλά λόγια, εννοούμε την εμφάνιση ενός εξογκώματος, μιας διόγκωσης, που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο της κοιλιάς, συνήθως, την ώρα του κλάματος, του βήχα ή της προσπάθειας ή απλά όταν το παιδί είναι όρθιο. Το χαρακτηριστικό είναι ότι η διόγκωση αυτή δεν είναι μόνιμη, αλλά εμφανίζεται και εξαφανίζεται ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το παιδί.

Η διόγκωση αυτή δεν είναι τίποτε άλλο παρά περιεχόμενο της κοιλιάς ( έντερο, επιπλέον ¨σκέπη», ωοθήκη, λίπος ή υγρό) που κάτω από συνθήκες αύξησης της πίεσης μέσα στην κοιλιά, βρίσκει κάποιο αδύνατο ή χαλαρό σημείο στο κοιλιακό τοίχωμα και έτσι «πετιέται» προς τα έξω σαν να είναι παροδικός ογκόμορφος σχηματισμός. Όταν η πίεση στην κοιλιά πέφτει (κατάσταση ηρεμίας), το περιεχόμενο επιστρέφει και πάλι μέσα στο κήτος της κοιλιάς.

Η κήλη παίρνει το όνομά της ανάλογα με τη θέση στην οποία εμφανίζεται. Έτσι:

  • Στο ομφαλό, τη λέμε ομφαλοκήλη
  • Στη μέση γραμμή, δηλαδή στη νοητή γραμμή που ενώνει τον ομφαλό με την άκρη του στέρνου, τη λέμε επιγραστρική κήλη ή κήλη λευκής γραμμής.
  • Στις βουβωνικές χώρες (δεξιά και αριστερά από το γεννητικό όργανο, στο κάτω μέρος της κοιλιάς), τη λέμε βουβωνοκήλη.
  • Στο όριο βουβωνικής περιοχής και μηρού, τη λέμε μηροκήλη.
  • Εάν , τέλος, εμφανίζεται υπο μορφή συλλογής υγρού γύρω από τον όρχη, τη λέμε υδροκήλη.
Ισχύει η άποψη ότι εάν δεν αφήνουμε το παιδί να κλαίει, μπορεί να εμποδιστεί η εμφάνιση κήλης;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά, ΟΧΙ!

Η αιτία της κήλης στη νεογνική και βρεφική ηλικία, προϋπάρχει και το μόνο που μένει είναι η αφορμή. Και η αφορμή αν δεν είναι το κλάμα, θα είναι η δυσκοιλιότητα, ο βήχας, αργότερα η σημαντική προσπάθεια ή ένα απλό σφίξιμο.

Ποιος είναι ο κίνδυνος από την εμφάνιση κήλης;

Ο πιο συχνός είναι η περίσφιγξη. Με απλά λόγια, η βίαιη έξοδος περιεχομένου της κοιλιάς (π.χ εντέρου) από μια «στενή» έξοδο του κοιλιακού τοιχώματος και η αδυναμία επιστροφής της στο κήτος της κοιλιάς. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η διόγκωση για την οποία μιλήσαμε, γίνεται ολοένα μεγαλύτερη, σιγά – σιγά προστίθεται έντονος πόνος, μπορεί να κοκκινίσει και τέλος, να εμφανιστούν εμετοί που υποδηλώνου συνήθως έντονη επιβάρυνση και απόφραξη του εντέρου.

Η περίσφιγξη σαν ενδεχόμενο ή πιθανότητα, είναι πιο συχνή στις περιπτώσεις βουβωνοκήλης. Θα λέγαμε χωρίς υπερβολή, ότι η περίσφιγξη αποτελεί μοναδικό προνόμιο της βουβωνοκήλης.

Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου έχει κήλη;

Πολλές φορές τη διάγνωση την κάνουν οι γονείς, βλέποντας μία διόγκωση που εμφανίζεται και εξαφανίζεται. Αυτό τους βάζει σε ανησυχία και απευθύνονται σε παιδίατρο ο οποίος θέτει την υπόνοια ή και τη διάγνωση και παραπέμπει το παιδί σε παιδοχειρουργό.

Άλλοτε πάλι, η διάγνωση γίνεται στο ιατρείο του παιδιάτρου, είτε με την ευκαιρία ενός εμβολίου είτε γιατί νόσησε το παιδί, τη στιγμή του κλάματος ο παιδίατρος ο οποίος είναι ήδη εξοικειωμένος με την πάθηση, βλέπει αυτό το χαραακτηριστικό εξόγκωμα και πάλι παραπέμπει σε παιδοχειρουργό.

Τέλος, το πιο σπάνιο, εμφανίζεται ξαφνικά υπό τη μορφή περίσφιγξης. Οι γονείς ανησυχούν πιο πολύ, ενίοτε πανικοβάλλονται και προσκομίζουν επειγόντως το παιδί τους στον γιατρό.

Χρειάζεται το υπερηχογράφημα στη διάγνωση της κήλης;

Αυτό είναι μία κρίσιμη ερώτηση που συχνά μου υποβάλλουν οι γονείς στο ιατρείο. Απαντώ χαριτολογώντας ότι αν τη διάγνωση της κήλης την έθετε το υπερηχογράφημα, τότε οι παιδοχειρουργοί έπρεπε να χειρουργούν ακατάπαυστα! Εξηγούμαι: Η διάγνωση της κήλης είναι κλινική. Είναι αποτέλεσμα κλινικής παρατήρησης, δηλαδή, εξέτασης του παιδιού. Ο ορισμός της κήλης ως «πρόπτωση ενδοκοιλιακού σπλάχνου μέσω ευένδοτου (χαλαρού – αδύναμου) σημείου του κοιλιακού τοιχώματος» ΔΕΝ έχει αλλάξει. Συνεπώς, ονομάζω κήλη τη διόγκωση που πληροί τα παραπάνω κριτήρια.

Θα ζητήσω υπερηχογράφημα, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Για παράδειγμα, σε μια περίπτωση δεξιάς βουβωνοκήλης σε παιδί άνω των 6 μηνών για να διερευνήσω και την αριστερή πλευρά αν παρουσιάζει κήλη.

Πιο απλά, οι υπερηχογραφικές ενδείξεις πρέπει να συνοδεύονται και από κλινικές ενδείξεις για να θέσουν τη διάγνωση της κήλης.

Τι είναι η ομφαλοκήλη και πώς αντιμετωπίζεται;

Η ομφαλοκήλη, δηλαδή η πρόπτωση περιεχομένου της κοιλιάς μέσω του ανοικτού ομφαλικού δακτυλίου, εμφανίζεται σαν διόγκωση στον ομφαλό, μεγέθους ρεβιθιού έως ενός μικρού μανταρινιού, ιδιαίτερα την ώρα του κλάματος. Η διόγκωση καλύπτεται από φυσιολογικό δέρμα. Αν την πιέσουμε προς την κοιλιά, νοιώθουμε ένα  «γκουγλουκισμό» κάτω από το χέρι μας. Είναι το έντερο που ανατάσσεται στην κοιλιά.

Μη τρομάζετε από το μέγεθος της κήλης. Θα φουσκώνει και θα σας ανησυχεί ως τον 4ο – 5ο μήνα . Ύστερα όμως βαθμιαία θα αρχίσει να υποχωρεί και πολύ πιθανόν θα εξαφανιστεί.

Αν εξακολουθεί να παραμένει η ομφαλοκήλη μετά τον 18ο μήνα, αν το εύρος του χάσματος είναι μεγαλύτερα από 1,5 εκατοστό, γίνεται σκέψη για χειρουργική αποκατάσταση. Αυτή μπορεί να καθυστερήσει μέχρι και το 20ο  ή 30ο έτος της ηλικίας.

Αν ενώ το παιδί μεγαλώνει, αυξάνει αντί να μειώνεται σε μέγεθος η κήλη, τότε χρειάζεται υπερηχογραφική διερεύνηση άνω και κάτω κοιλίας. Αν εμφανίσει εικόνα περίσφιξης (σκληρή διόγκωση, αλλαγή χρώματος, δέρματος, πόνος) χρειάζεται άμεση εξέταση από παιδοχειρουργό.

Τί είναι η κήλη της λευκής γραμμής (επιγαστρική κήλη) και πώς αντιμετωπίζεται;

Στη νοητή γραμμή που συνδέει τον ομφαλό και το κάτω άκρο του στέρνου, εμφανίζεται μικρή ανώδυνη διόγκωση σαν ρεβίθι όταν το παιδί είναι όρθιο, ή κλαίει ή το βάλουμε να βήξει. Σπάνια έως ποτέ, εμφανίζει περίσφιγξη.

Η θεραπεία της κήλης της λευκής γραμμής είναι χειρουργική χωρίς την έννοια του επείγοντος ή της άμεσης προτεραιότητας. Οι γονείς καλό είναι να προγραμματίζουν την επέμβαση στην προσχολική ηλικία.

Τι είναι η βουβωνοκήλη και πώς αντιμετωπίζεται;

Η βουβωνοκήλη είναι μία διόγκωση που εμφανίζεται στις βουβωνικές περιοχές και σε προχωρημένες περιπτώσεις κατεβαίνει προς τα κάτω, προς το όσχεο. Τότε ονομάζεται οσχεοβουβωνοκήλη.

Το περιεχόμενο  της κήλης αυτής είναι συνηθέστερα, έντερο. Στα  κοριτσάκια,  μπορεί να είναι ωοθήκες.

Η βουβωνοκήλη είναι συχνότερη στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Η πρώτη εμφάνισή της μπορεί να είναι ακόμη και τις πρώτες μέρες ή τον πρώτο μήνα μετά τη γέννηση του νεογνού.

Η βουβωνοκήλη, είναι η κήλη που εμφανίζει τα υψηλότερα ποσοστά περίσφιγξης. Για το λόγο αυτό, πρέπει να χειρουργείται το ταχύτερο. Σε μία περίπτωση περίσφιγξης βουβωνοκήλης που αργεί να αντιμετωπιστεί, είναι δυνατόν να επηρεαστεί και η βιωσιμότητα του όρχι.

Τι είναι η μηροκήλη και πώς αντιμετωπίζεται;

Μηροκήλη ονομάζεται η διόγκωση που εμφανίζεται στο όριο μεταξύ της βουβωνικής χώρας και του μηρού. Αυτή τη νοητή γραμμή την ονομάζουμε μηρο-βουβωνική πτυχή.

Η μηροκήλη, είναι σπάνια στην παιδική ηλικία. Για να σας δώσω ένα μέτρο της συχνότητας, μπορεί ένας παιδοχειρουργός να δει εκατοντάδες βουβωνοκήλες, αλλά μηροκήλες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Ενίοτε μία μηροκήλη, μπορεί να διαγνωστεί κλινικά, ως βουβωνοκήλη. Χρειάζεται προσοχή.

Η  μηροκήλη αντιμετωπίζεται χειρουργική με την ίδια προτεραιότητα που δίνουμε στη βουβωνοκήλη. Και εδώ ο κίνδυνος της περίσφιγξης είναι υψηλός.

Τι είναι η υδροκήλη και πώς αντιμετωπίζεται;

Υδροκήλη είναι η συλλογή υγρού γύρω από τον όρχη. Εμφανίζεται από τη νεογνική ηλικία. Καθώς μεγαλώνει όμως το νεογνό, προοδευτικά υποχωρεί και τελικώς, μετά από τον πρώτο χρόνο της ζωής του εξαφανίζεται. Εάν παραμείνει μετά τον 18ο μήνα, είναι απόλυτα δικαιολογημένο να γίνεται συζήτηση για χειρουργική αποκατάσταση.

Επίσης, αν παρατηρείται αυξομείωση της υδροκήλης ακόμη και σε ηλικία μικρότερη των 18 μηνών, αυτό είναι ενδεικτικό επικοινωνούσας υδροκήλης.  Η επιβεβαίωση γίνεται με υπερηχογράφημα και σ΄ αυτή την περίπτωση η επέμβαση είναι απόλυτα δικαιολογημένη.

Τέλος, απόλυτη ένδειξη χειρουργικής αποκατάστασης της υδροκήλης, είναι η εμφάνισή της σε μεγαλύτερη της βρεφικής ηλικίας. Με άλλα λόγια:

Εάν ένα νεογνό ή βρέφος δεν εμφάνισε ποτέ υδροκήλη και σε μία τυχαία εξέταση από τον παιδίατρο σε ηλικία 12 μηνών ή μεγαλύτερη διαπιστώνει παρουσία υδροκήλης, αυτό είναι δηλωτικό επικοινωνούσας υδροκήλης.  Η επικοινωνούσα υδροκήλη είναι συνώνυμη της βουβωνοκήλης και πρέπει να χειρουργείται.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ Π. ΑΥΤΖΟΓΛΟΥ

Στο 31ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χειρουργικής Παίδων

Στο 31ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χειρουργικής Παίδων

Στις εργασίες του 31ου Πανελλήνιου Συνέδριου...

Πρωτοποριακή επέμβαση σκαφοειδούς στέρνου

Πρωτοποριακή επέμβαση σκαφοειδούς στέρνου

Δελτίο Τύπου Ιατρικού Διαβαλκανικού...

Στο Διεθνές Συνέδριο AMLI για τον υποσπαδία

Στο Διεθνές Συνέδριο AMLI για τον υποσπαδία

Ομιλία του Δρ. Παναγιώτη Αυτζόγλου στο Διεθνές...